[REVIEW] Bendy and the Ink Machine

De populaire first-person survival horror game Bendy and the Ink Machine is nu beschikbaar voor de Switch. Hoe houdt deze versie zich in stand ten opzichte van de andere speelbare platformen? In deze review kom je er achter!

Bendy and the Ink Machine kent al een behoorlijke geschiedenis. Het spel is namelijk verdeelt over vijf verschillende hoofdstukken. Deze hoofdstukken werden één voor één op de markt gebracht. Het eerste hoofdstuk verscheen op 10 februari 2017 en het laatste hoofdstuk is recentelijk uitgebracht op 26 oktober. De Switch-versie bevat gelijk alle hoofdstukken, dus je kan de game volledig spelen.

In dit spel speel je als Henry, een oude gepensioneerde man. Hij is vroeger een striptekenaar geweest van het bedrijf “Joey Drew Studios”. In het spel krijgt Henry na dertig jaar opeens een uitnodiging om terug te keren naar deze studio. Zo gezegd zo gedaan bezoekt hij de oude studio weer, maar het lijkt erop alsof de hele studio is verlaten. Niets is minder waar, want cartoonfiguur Bendy zit je overal de stuipen op je lijf te jagen. Lichten die opeens gaan flikkeren, radio’s waar spotaan geluid uitkomt en bewegende kartonnen borden. Bendy blijft je verrassen.

Is het echt zo griezelig?

Normaal gesproken hou ik niet van horror, maar deze titel sprak me toch aan. Het leek me wel een beangstigend mysterieus spel, maar niet al te eng. In deze paragraaf wil ik alleen griezelmomenten van het eerste hoofdstuk bespreken. De andere spannende momenten wil ik nog niet verklappen, maar natuurlijk verklap ik ook niet elk moment van het eerste hoofdstuk. Het begint al vrij mysterieus. Je bent alleen in een studio en regelmatig staan er kartonnen platen met het al te blije gezicht van Bendy. Sommige deuren gaan open en sommige zijn weer op slot. Uiteindelijk vind je de inkt-machine, maar om hem werkend te krijgen, moet je eerst nog voorwerpen vinden. Tijdens je zoektocht blijf je constant op de hoede, want wie weet verschijnt Bendy opeens.

De angstaanjagende momenten zijn goed geplaatst. Het eerste waar je waarschijnlijk van zal schrikken is de vallende plank. Daarnaast verschijnen er af en toe bewegende kartonnen silhouetten. Waar ik ook van schrok was één van die kartonnen Bendy’s, want eerst stond er nog niks op die plek, later opeens wel. Het is niet zo griezelig als je zou denken, maar de game weet je wel op goede momenten even te laten schrikken.

Vinden, vechten en vluchten

De titel draait het meeste om het verkennen van de inktstudio. Tijdens deze zoektocht kom je veel mysterieuze zaken tegen en daaronder vallen ook de inktcreaties. Deze monsters zullen je aanvallen en jij zal terug moeten vechten. Dit vechten is een klein deel in het spel en dat is maar goed ook. Het is duidelijk te merken dat de makers van Bendy and the Ink Machine deze gevechten met mindere zorg hebben gemaakt dan de rest van het spel. De aanvallen voelen wat knoeierig aan en ook de AI van de vijanden zijn vrij slordig. De meeste tijd dat je met deze game bezig bent, ben je ofwel aan het verkennen ofwel aan het rennen voor je leven. Bendy heeft namelijk een volledige clubje personages die je achterna gaan zitten.

Tekortkomingen

Bendy and the Ink Machine kent helaas ook zijn tekortkomingen op de Switch. De framerate van 30fps is vrij duidelijk te merken in deze first person game en daardoor verloopt de gameplay niet soepel. In het spel zelf zijn ook oude audiofragmenten te horen van werknemers van de studio. Deze bevatten ook een krantenartikel met daarin de bijbehorende tekst van het audiofragment. Als je de Switch in handheld-modus speelt is dit vrijwel niet te lezen. Erg jammer dat hier niet goed over nagedacht is.

Audiovisueel

De game heeft een goede sfeer. Het ziet eruit alsof het zo uit een jaren ’20-’30 cartoon is gekomen. Bij deze tijd hoort het beeld van de oude Mickey Mouse, Betty Boop en Popeye. Bendy zelf, met ook de andere cartoonfiguren, zijn exact zo getekend in deze stijl. De goede oude cartoon-sfeer zit er dus echt in. Er is vrijwel geen muziek. Dit is puur zodat je de voetstappen wel hoort en je opeens wel geluid hoort. Ik mis wel een mysterieuze zachte klank voor op de achtergrond.

Conclusie

Bendy and the Ink Machine is een game waar de cartoons van de jaren ’20 en ’30 centraal in staan. Deze stijl is leuk toegepast bij het thema, maar ik mis wel de afwezige muziek. Het vechten werkt niet optimaal en ook helpt de framerate van 30 frames per seconde niet mee. De schrikmomenten zitten er goed in, de game weet je op bepaalde momenten namelijk goed te verrassen. Bendy and the Ink Machine is een intrigerend spel, maar kent op verschillende onderdelen zijn tekortkomingen.

Cijfer: 7,0

Eén gedachte over “[REVIEW] Bendy and the Ink Machine

Geef een reactie