[REVIEW] Dark Souls Remastered

YOU DIED.

Aaah, Dark Souls. Iedereen heeft er inmiddels wel van gehoord. Naast het feit dat het gewoon een goede RPG is zullen de meeste mensen het kennen vanwege zijn meedogenloze moeilijkheidsgraad. In Dark Souls heb je namelijk nooit rust. Vijanden staan om elke hoek om je een kopje kleiner te maken, en waar andere games dit op een gegeven moment makkelijker maken doet Dark Souls dit absoluut niet. Level 99 met sterke wapens? Leuk, maar als je niet oplet steekt die kleine hollow nog steeds een zwaard in je nek.

In den beginne…

Momenteel bestaan er drie Dark Souls-games. Dit is de eerste en verteld zo ongeveer hoe alles begint. In het begin waren er namelijk geen mensen. De aarde was grijs en bedekt met een dikke laag mist, waarin alleen onsterfelijke draken leefden. Op een dag verscheen er echter vuur, wat het verschil tussen warmte en koud en licht en donker met zich meebracht. Uit het donker verschenen mensachtige wezens, aangetrokken door de zielen die zich in het vuur bevonden. Hiermee werden ze menselijk en wisten ze uiteindelijk zelfs de draken te verdrijven. Nu de wereld van de mensen was begon The Age of Fire, een tijd waarin mensen konden groeien en ontwikkelen. Maar vuur kan niet voor altijd branden…(Tenminste, zo heb ik het begrepen. Het verhaal in Dark Souls ligt nogal ingewikkeld.)

Deze game speelt zich af aan het einde van deze Age of Fire. Gebouwen, plaatsen en hele steden zijn in verval geraakt, en jij ligt zielloos weg te rotten in een cel. Je bent namelijk een drager van the Dark Sign, een teken dat aantoont dat jij na je dood niet doodgaat, maar langzaam je menselijkheid verliest en weer in een hollow verandert. Gelukkig bevrijd iemand je uit deze benarde positie voordat het zover is, waarmee hij met zijn laatste adem je verzoekt om de Bells of Awakening te gaan zoeken.

Niemand houdt je hand vast.

Als je deze missie aanneemt verlaat je het begin gebied waarna het vooral aan jezelf is om, tsja, dingen te doen. Eén van de redenen dat mensen Dark Souls moeilijk noemen is dat de game je weinig tot geen aanwijzingen geeft. Na een aantal tutorials laat de game je lekker je eigen ding doen, waarbij je doorzettingsvermogen de grenzen bepaald. Nu is er een soort van logische route die je kunt nemen (bij alle andere ga je al snel dood) maar waar je precies heen moet en wat je aan het doen bent laat de game veelal in het midden. Er zijn zat personages die je cryptische aanwijzingen geven, maar verwacht veel “He, wat is di-AAAARGH” momenten, waarbij je per ongeluk van een berg af valt of een baasgevecht instapt waar je niet op voorbereid was.

Trial and error

Sowieso is Dark Souls erg gebaseerd op het ‘trial and error’ principe. Of je ergens heen kan, of je bepaalde monsters kunt verslaan en of je dat wapen kunt dragen ligt aan een aantal factoren die je niet meteen zult weten. Het is daardoor een ietwat vreemde game, waar jouw personage in de game niet per se beter wordt, maar jij zelf. Je personage veranderd namelijk niet zoveel. Natuurlijk vind je gedurende de games betere wapenrusting, wapens en voorwerpen, maar je aanvallen staan zo ongeveer vast. Zo heb je een light attack, heavy attack en dodge, en dit blijft gedurende de gehele game zo (met uitzonderingen van magic attacks). Hoe jij dit echter gebruikt, hoe goed jij je personage onder controle hebt en je vijanden leert kennen, hoe beter jij wordt. Baasgevechten zijn een eerste keer bijna altijd hopeloos, maar na verloop van tijd word jij beter, waardoor jij diegene bent die dat enge monster verslaat, niet de game. En dat voelt dan ook fantastisch.

Remastered editie

Als game zijnde is Dark Souls dan ook een goede game. Daar hoef je deze review echter niet voor te lezen, want de game bestaat immers al sinds 2011. Dat wisten we dus al, maar dit is de Remastered-versie. Wat is er precies veranderd in deze zeven jaar en misschien nog wel belangrijker: hoe speelt het op de Switch? Het snelle antwoordt daarop is dat het op de Switch erg soepel speelt. De Dark Souls-games zijn altijd ontwikkeld met consoles in gedachten (iets waar de pc-versie toentertijd erg veel moeite mee had) en dat merk je. De stabielere framerate (1080 30fps docked, 720 30fps handheld) zorgt tevens voor accurate controls en je zult merken dat je de fouten die je op dit gebied maakt niet meer aan de game kan toewijzen. Hoewel de menuopties in handheld-modus zeker groter hadden gemogen is het verder prima te doen. De graphics hebben een goede update gekregen, al had dit beter gekund. Zo ziet jouw personage er nog steeds verschrikkelijk uit en laden monsters op sommige plekken later in om werkgeheugen te verminderen, iets wat afdoet ten opzichte van het origineel. In de Remaster is het verder mogelijk om zelf de functies van knoppen te veranderen. Normaal gebruik je dat misschien niet, maar iemand heeft bedacht dat in Dark Souls dat de functies van “A” en “B” omgedraaid zijn. Hoewel praktisch alle andere games A als “accepteren” en B als “annuleren” gebruiken, is dit in Dark Souls andersom. Super vervelend, want hoewel je dit in-game gelukkig kan aanpassen, is dit in het menu nog steeds onmogelijk.

Multiplayer & andere updates

Over het algemeen is het echter een solide remaster. Het doet wat het moet doen: de graphics zijn beter, alle DLC zitten erbij en het geheel is geüpdatet naar de standaarden van deze tijd. Hoewel de servers nog offline waren (en ik het daarom niet heb kunnen testen) zijn er een aantal goede veranderingen op multiplayer niveau, waardoor het spelen met vrienden makkelijker wordt. Zo zul je met zes personen samen kunnen spelen in plaats van vier, is er een password systeem tijdens de matchmaking waardoor je je vrienden makkelijker zult kunnen vinden, en zijn healing items (met uitzondering van de Estus Flask) uitgezet tijdens PVP om langdradige gevechten te voorkomen. Voor de echte PVP liefhebbers is er verder een arena voor 3-tegen-3 en 6 speler deathmatch toegevoegd. Verder zijn er andere veranderingen gemaakt om je leven makkelijker te maken. Zo heb je nu de mogelijkheid om meerdere items tegelijkertijd te gebruiken, in plaats van een voor een.  Oh, en er is amiibo support. (PRAISE THE SUN!)

Gemiste kansen

En toch… ergens blijft het een beetje jammer aanvoelen. Het is gewoon dezelfde game als uit 2011. Als je het origineel al hebt zijn de veranderingen te klein om hem nogmaals te halen. En dat is jammer, want er had zoveel meer mee kunnen gebeuren! Zo is Dark Souls namelijk absoluut niet zonder bugs en glitches, maar in plaats van deze aan te pakken heeft Bandai Namco de meeste gewoon laten zitten. Irritante camera’s zijn nog steeds aanwezig en zelfs sommige gameplay bugs zijn meegekomen naar deze remaster. Ik vraag me vooral af waarom ze niet hetzelfde hebben gedaan als bij Dark Souls 2: Scholar of the first Sin. Dit was namelijk ook een remaster van het origineel, maar naast een upgrade van het grafische aspect hebben ze daar ook de posities van voorwerpen en vijanden veranderd. Een minimale verandering, maar plots had je wel een compleet nieuwe game! Er zullen wellicht redenen zijn geweest om dit te doen, maar het blijft een gemiste kans.

Conclusie

Dark Souls is na al deze jaren nog altijd een goede game, die liefhebbers van het genre precies geeft wat ze willen hebben. Het feit dat het op de Switch beschikbaar is betekent dat je nu altijd en overal gruwelijk kan doodgaan, maar de vraag is of je dat wel wilt. De game is namelijk hetzelfde als het origineel, en als je deze al hebt zal je nostalgie de €40,- voor een grafische patch moeten overbruggen. Hoewel ik deze game graag een 10+ wil geven vanwege zijn uitstekende gameplay, (en dit ook zeker doe voor iedereen die hem nog niet heeft!) zijn de veranderingen in deze remaster te klein om dit waar te kunnen maken.

 

Cijfer: 7

Patricia

Hallo daar! Mijn naam is Patricia en ik ben alweer 27 jaar oud. Ik hou van verhalen en ben een groot gedeelte van mijn tijd bezig deze te maken als zijnde tekeningen, tekst en games. Ik ben groot Nintendo fan sinds ik Pokémon Silver kreeg op mijn 11e verjaardag, en je kunt mij wakker maken voor games met unieke of excentrieke verhalen. Hoe gekker hoe beter!

7 gedachten over “[REVIEW] Dark Souls Remastered

  • 18/10/2018 om 17:13
    Permalink

    Ik heb het origineel nog niet gespeeld, heb de Limited Edition voor de Playstation 3 nog altijd hier liggen, toch maar eens gaan spelen.

    Goede en duidelijke review.

  • 18/10/2018 om 21:25
    Permalink

    rare opmerking “zijn de veranderingen in deze remaster te klein om dit waar te kunnen maken.”
    De game is al een remaster dus er zijn al vernieuwingen ten opzichte van het origineel op de ps3. vergelijk de game met de ps3 versie en je ziet duidelijk verandering. Slecht cijfer en een slechte review van iemand die de game volgens mij niet eens heeft uitgespeeld. Ik heb m op de ps4 4 keer uitgespeeld NG+4 en het is voor mij de beste game ooit gemaakt

    • 18/10/2018 om 21:39
      Permalink

      Haha, had je gedacht! Ik ben groot fan van alle drie de games, + bloodborne en heb de game verschillende keren uitgespeeld tot NG+3, zelfs een keer de LVL 1 challenge gespeeld, maar dat werd me toch net iets te moeilijk. 😉

      Waar het mij om gaat is dat er te weinig grote veranderingen in zitten. Het is leuk dat de game nu op de Switch te spelen is en natuurlijk is het er grafisch op vooruit gegaan, maar dat is dat het dan ook. Zoals ik al zei hebben ze naar mijn idee te weinig gedaan om mensen nog een keer Hype te maken. Ze hadden hier de kans om problemen die het orgineel plaagden op te lossen, maar dat hebben ze simpelweg niet gedaan. Mijn kijk terwijl ik de game reviewde was dan ook niet “Is dit een goede game” (want wij weten allang dat dat zo is!) Maar “Is deze Remaster 40 euro waard als je de game al hebt?” En dat laatste vind ik niet. Op de PC kun je bijvoorbeeld hetzelfde bereiken door er een paar mods/patches overheen te gooien.

      Dus vandaar. De game is een 10+ in mijn ogen, maar deze Remaster doet gewoon niet genoeg om mij over te halen de game nogmaals te halen. Dus daarom krijgt de Remaster een 7.

    • 19/10/2018 om 11:09
      Permalink

      Ik vind dit juist een goede review waar menig redacteur nog wat van kan leren.

      Een remaster is leuk, maar je moet het dan ook beoordelen als remaster. Als er te weinig mee gedaan is, dan verdient het spel ook niet een al te hoog cijfer (ook al was het origineel fantastisch).

  • 19/10/2018 om 21:39
    Permalink

    wat nou had je gedacht ..
    een echte Souls fan haalt Dark Souls op alle consoles en speelt m op de wc, in bed, in bad, in de trein, staand op straat en bij je oma. Ik heb m gehaald voor de switch, heb m ook op de ps4 en ps3

    • 20/10/2018 om 22:58
      Permalink

      Rustig maar, ik bedoelde het niet verkeerd. Het is leuk dat je Dark Souls zo’n goede game vind, maar dingen blindelings kopen alleen omdat je het orgineel leuk vind is gevaarlijk gedrag. Dat betekent namelijk dat ze je heel makkelijk kunnen oplichten, want “je betaald toch wel.” Daar moet je als gamer toch niet aan denken? Dat ze je favoriete game gebruiken om snel geld te verdienen? Er is niets mis met kritisch blijven kijken naar de dingen waar je veel om geeft.

      Je mag het best niet met me eens zijn, dat is prima. We zijn beiden fan van de game en we kunnen blij zijn dat hij naar de Switch gekomen is, niet dan?

  • 22/10/2018 om 10:23
    Permalink

    Dit is echt geen game voor mij.
    Ik probeerde de test uit.
    Na ongeveer 10x geoneshot te worden door een Boar.
    had ik zo iets van I quit. im done
    Niet mijn spel

    Ben echt geen fan van het Trial of Error principe.
    Leaps of fate.

    Deaths die uit jou hand zijn i.v.m. het unknown.
    Geen fan van dus is deze game ook niks voor mij.

Geef een reactie