Daily Nintendo

Jouw online Nintendo Magazine

[Review] Cris Tales – Een ode aan de JRPG

Speel in het verleden, heden en de toekomst in dit sprookjesachtige verhaal.

Toen Cris Tales op de radar verscheen met haar trailer, viel al gelijk op dat dit spel geen doorsnee RPG zou worden: wát een kleurrijk geheel! De makers geven aan een indie-liefdesbrief te hebben geschreven aan de klassieke JRPG, maar dan met een eigen twist. In dit spel is het namelijk de bedoeling dat je het heden, verleden en de toekomst kan veranderen door de keuzes die je maakt. Of het inderdaad een unieke ervaring is lees je in de review.

Crisbelle in Cristallis

Het hoofdpersonage is een vrolijk roodharig meisje die in een weeshuis woont, hier doet ze klusjes voor haar lieve weesmoeder. Zo is ze op een dag rozen aan het plukken wanneer een gele kikker met een gele hoed verschijnt. Hij gaat er vandoor met de roos, die natuurlijk gevonden moet worden. De kikker blijkt Matias te heten en kan praten, hij vertelt je wanneer je jouw tijd-magiër krachten hebt gekregen, dat je de kristallen van de tijd geactiveerd hebt. Vanaf dat moment is het mogelijk om de toekomst en het verleden te zien. Hier komt dan ook het unieke tijdsaspect al om de hoek kijken. Al snel ontmoet je Christopher en Wilhelm, waarmee je een team vormt om tegen monsters te vechten. De gevechten zijn turn-based, wat betekent dat je om en om een zet doet.

Je begint in een stad, wanneer je deze verlaat kom je op een grote map terecht waar je naar andere omgevingen kan lopen. Zo kom je langs het moeras waar Wilhelm woont, de berg die je moet bezoeken en de volgende stad waar je de held uit gaat hangen. In de steden kan je jouw tijdskristallen gebruiken door in het drieluik met Matias de kikker te ‘hoppen’ naar het verleden of heden. Door dit te doen vind je bepaalde voorwerpen die je nodig hebt of kan je tegen een jongere versie van bepaalde personages praten om iets voor elkaar te krijgen.

Unieke gevechten

Terwijl je bezig bent met de verhaallijn kom je op de routes van- en naar de verschillende plekken ook de nodige monsters tegen. Met de monsters ga je het gevecht aan met jouw team: Crisbell, Wilhelm en Christopher. Ze hebben allemaal hun eigen vaardigheden. Zo is Christopher erg sterk, kan Wilhelm meer te weten komen over de monsters door een zaadje te planten en heeft Crisbell al snel de mogelijkheid om ‘heal’ te gebruiken. Ook is het mogelijk om als Crisbell de tijdkristallen te gebruiken tijdens een gevecht, iets wat een unieke twist geeft aan de gevechten in het spel. Spuit bijvoorbeeld een metalen schild nat met de speciale vaardigheid van Christopher en gebruik vervolgens het kristal om de tegenstander naar de toekomst te brengen: hierdoor gaat het schild roesten. Het kristal voor het verleden kan dan weer gebruikt worden om een tegenstander jonger en minder sterk te maken, zodat deze sneller verslagen kan worden. Het zijn slechts enkele voorbeelden van hoe spelen met de tijd de gevechten kan beïnvloeden.

Ook zijn er allerlei side quests in de game te vinden. Het loont daadwerkelijk om deze te doen, ze hebben namelijk daadwerkelijk invloed op het spelverloop.

Een kleurrijk geheel

Wat je als eerste opvalt wanneer je het spel speelt, is de drukke kleurrijke grafische vormgeving. Dit is dan ook een groot pluspunt en een perfecte manier om origineel uit de hoek te komen. De karakteristieke personages die je tegenkomt, de veelzijdige omgeving en drukke filmpjes zorgen ervoor dat je helemaal in de game gezogen wordt. Ondanks deze levendige beelden is het niet rommelig: alles is vrij duidelijk, zelfs wanneer de omgeving als een drieluik in beeld komt als het verleden, heden en de toekomst. Wat gelijk opvalt is dat alle dialogen ingesproken zijn, wat de personages nog meer karakter geeft. Er is duidelijk veel tijd gestoken in de afwerking, wat zeker bij een indie-game niet altijd het geval is. Ook het geluid en de soundtrack zijn prachtig gemaakt en maken het spel helemaal af.

Besturing

De besturing is ook erg duidelijk, al zijn er wel wat verbeterpuntjes. Je kan bijvoorbeeld niet rennen of gebruik maken van fast-travel. Ook is het soms vrij onduidelijk welke kant je op moet wanneer je enkel te horen krijgt dat je ‘naar de berg’ moet gaan voor een opdracht. Wanneer je tussen werelden reist of in een gevecht terecht komt, krijg je soms erg lang het laadscherm te zien: saai! De gevechten zijn vermakelijk en ondanks dat ik geen fan ben van turn-based bleef het mijn aandacht vasthouden door de verscheidenheid aan aanvallen, tegenstanders en het feit dat je op een knop moet drukken op het juiste moment om meer kracht aan je aanval te geven of om jezelf te verdedigen wanneer een monster de aanval op jou opent.

Conclusie

Ondanks de paar tekortkomingen heeft Cris Tales mij al helemaal om haar vinger gewonden en heb ik al uren achter elkaar zitten spelen: dit prachtige indie-pareltje is een ware traktatie om naar te kijken en te beleven. Cris Tales is zeker een aanrader wanneer je van JRPG’s houdt, maar ook als je net zoals ik het liefste originele indie-spelletjes uit wilt proberen.

+ PRACHTIGE grafische vormgeving waarbij al het andere ook klopt: verhaal, personages, geluid.
+ Turn-based gevechten die goed in elkaar zitten
+ Alle gesprekken zijn ingesproken, er is duidelijk héél veel tijd en moeite in gestoken

– Geen map, wat soms leidt tot doelloos zoeken
– Lange laadtijden

DN-Score: 8,5