Daily Nintendo

Jouw online Nintendo Magazine

[Special] Denis deelt zijn dieptepunten op de Nintendo Switch

Denis heeft de afgelopen jaren genoeg leuks gespeeld, maar zijn Switch-tijd kende ook de nodige dieptepunten. Tijd om die eens met je door te nemen!

Inmiddels zijn er al flink wat spellen op Nintendo’s hybride console verschenen. En daar zitten flink wat toppers bij. Toch heeft ook de Nintendo Switch net als iedere console of handheld niet alleen maar goede games, en soms is dat zelfs nog erg zacht uitgedruk. En dat heeft ook Denis als redacteur de afgelopen jaren aan den lijve ondervonden. Hij heeft voor jullie dan ook zijn ergste Switch-ervaringen tot nu toe voor je op een rijtje gezet. Ofwel: de slechtste games die hij op de Nintendo Switch mocht spelen. Wees gewaarschuwd dus voordat je zomaar je geld weggooit!

Sonic Forces (2017)

De videogamereputatie van de blauwe egel Sonic heef inmiddels heel veel highs en lows gekend en de game “Sonic Forces” was weer zo’n minder moment. Voor het eerst konden gamers hun eigen avatar creëren in een Sonic-game en vervolgens konden ze samen met de blauwe held de game spelen. Klinkt goed, zeg je? Think again! Deze game is abominabel in heel veel opzichten. Het verhaal wil donker en diep zijn, maar voelt ongeïnspireerd, net als het level design en de graphics. Er is vaak ook geen sprake van echte gevechten, want je kunt alle vijanden meteen uitschakelen met een allesverwoestende vlammenwerper. Kortom, om je dood te ergeren, zeker als Sonic-fan. Heb ik het trouwens al over het frustrerende leveldesign gehad waardoor je telkens onnodig afgaat?

Tiny Racers (2020)

Het ziet er op de plaatjes zo leuk uit en op papier klinkt het ook best leuk: racen met miniatuur auto’s op allerlei gekke parcours. Helaas bleek Tiny Racers wel erg slecht bestuurbaar en pakte het spel niet zo goed uit als gedacht. En tsja, slechte besturing is toch wel een heel groot dingetje bij een racegame. Auto’s reageren echt heel slecht en de physics zijn zo belabberd, dat het regelmatig echt lachwekkend is. Het is zelfs een prestatie om een game zo af te leveren. En dat kan overigens ook gezegd worden van de graphics. Die worden zo wazig in de verte dat je niks meer ziet. Hoe krijg je het voor elkaar met zo’n simpele game waar de Nintendo Switch toch echt krachtig genoeg voor is?

Don’t Knock Twice (2017)

Toegegeven, er zijn niet heel veel survival horrorgames te vinden voor de Nintendo Switch, maar als er dan één is die je beter ook maar kan vermijden, dan is het de point-and-click game “Don’t Knock Twice”. De gameplay van deze game is zo slecht dat je van ellende op werkelijk alle objecten in een ruimte gaat klikken in de hoop dat je op iets klikt wat je verder brengt in het verhaal. Ben je wat banger aangelegd? Er is ook niks engs aan deze game, waardoor je deze eigenlijk niet eens een horrorgame kunt noemen. Er is niet eens een soundtrack. *GAAP!*

The Deer God (2017)

Je verwacht dat bij een game met de titel “The Deer God” er wel iets zou zijn dat je focus helemaal op deze game houdt. Dear god (pun intended!), dat is dus niet zo! Er is niets dat deze game leuk of uniek maakt. Nakkes, nada, niente! Deze game is totaal ongeïnspireerd en heeft hierdoor ook een gameplay en moeilijkheidsgraad van niks. Deer God is basic en saai. Je vraagt je bij het spelen van deze game af: “waarom ben ik geen betere game aan ’t spelen?”

Senran Kagura Reflexions (2018)

De “Senran Kagura” datingsimulatiegames zijn vooral populair in Azië, maar dat betekent niet dat we in Europa iets missen. Vooral deze editie, “Reflexions”, geeft deze franchise een enorm slechte naam. Maak je klaar voor een enorme lading aan uiterst schaamteloze seksistische gamesituaties. De motion-controls van de Nintendo Switch zijn heel belangrijk in deze game, maar zijn ook ontzettend gevoelig, waardoor de gameplay zo goed als onbestaand is. Erg frustrerend. Hetgeen zaken er niet beter op maakt is dat je in deze game personages kunt betasten en dat je controllers trillen op de maat van de jiggles van de huid van het gamekarakter. Need I say more?!

Cooking Mama: Cookstar (2020)

Op zich zijn de “Cooking Mama”-games wel aardig, maar toen was er in 2020 “Cooking Mama: Cookstar” en die was niet zo best. Dat is trouwens nog een understatement. Deze game staat bol van de schandalen; zo zou er verborgen cryptovalutasoftware zitten in de game. Nintendo haalde het spel zelfs weg uit de eShop. Maar goed, ook zonder de schandalen is dit spel gewoon heel slecht. De gameplay is zo precies dat het niet meer leuk is, de controls van de game zijn ook frustrerend en de doelen in de game verschrikkelijk. Wie heeft er geld uitgegeven aan deze game?

Garfield Kart: Furious Racing (2019)

Sowieso is bijna iedere Mario Kart wannabe-game bij voorbaat al stom, maar deze slaat echt alles. Dit is de tweede “Garfield Kart”-game en deze sequel doet werkelijk niets om alles wat niet goed was aan de eerste game te verbeteren. Het is gewoon dezelfde game onder een andere naam. Garfield Kart: Furious Racing voelt onspeelbaar, er is amper gameplay, de tracks zijn saai en de graphics zijn pijnlijk om naar te kijken. Gewoon weer investeren in Mario Kart, want never f**k with the original!

WWE 2K18 (2017)

WWE is bij ons natuurlijk lang niet zo populair als in Amerika, maar dat betekent niet dat het geoorloofd was dat we in 2017 deze verschrikking voorgeschoteld kregen. Vreselijk! Deze game wordt ook wel eens de slechtste van alle WWE-games ooit genoemd en daar kan ik me goed in vinden. De graphics op de Nintendo Switch zijn horror, de laadtijden eeuwig en de game zit vol met glitches. Dwayne “The Rock” Johnson lijkt niet eens op The Rock in deze game. Hoe moeilijk kan het zijn?! Laten we het bestaan van deze game snel vergeten.

ARK: Survival Evolved (2018)

Op de PC was deze game ook al geen hoogvlieger, maar de versie op de Nintendo Switch doet er nog een negatief schepje bovenop. De game heeft uiteindelijk toch een behoorlijke community enthousiast weten te krijgen op de PC, maar als deze game eerst was uitgekomen op de Nintendo Switch, dan had ARK totaal geen toekomst gehad. De graphics moesten behoorlijk worden gedowngrade voor de Nintendo Switch met als resultaat een nachtmerrie van een videogame.

Vroom in the Night Sky (2017)

Dit is ‘m, hoor! De klapper! De crème de la crème van hoe een game niet moet zijn! De game “Superman” op de Nintendo 64 was destijds één van de slechtste videogames ooit gemaakt, maar “Vroom in the Night Sky” heeft het twijfelachtige geluk even slecht of nog slechter te zijn. Het zou wel een sequel kunnen zijn van de Superman-game. Je moet als een heks door ringen vliegen (waar ken ik dit toch van?) en dat is zo’n beetje de gameplay. De controls zijn afschuwelijk, de graphics afgrijselijk en…ach ja, ik kan een hele lijst noemen waarom deze game een verdiende nummer 1 is. Als je deze game ergens ziet, dan moet je meteen wegrennen!

Wat vind jij de slechte game op de Nintendo Switch?

Dit waren mijn slechtste game op de Nintendo Switch, maar wat zijn die van jullie? Ik ben heel erg benieuwd! Laat het me we weten in de comments hieronder.