Daily Nintendo

Jouw online Nintendo Magazine

[Review] Crying Suns – doodgaan werkt altijd anders in de ruimte

Verken de ruimte in deze roguelite met een fantastisch verhaal.

Crying Suns is een space exploration real time strategy game, die ervoor heeft gekozen om al deze moeilijke woorden te combineren met het genre van roguelite. In tegenstelling tot andere roguelites, waar de focus veelal om de gameplay draait en het verhaal flinterdun is, heeft Crying Suns ervoor gekozen om wat meer de verhaalkant op te gaan. Of dat goed uitpakt lees je in deze review.

Jij speelt Commander Ellys Idaho, een beroemde intergalactische admiraal. Of tenminste, jij speelt zijn clone. Het origineel heeft inmiddels het loodje gelegd, en een robot informeert je dat hij je heeft gewekt omdat er momenteel wat vreemds aan de hand is. Hij is namelijk niet zomaar een robot, hij is een OMNI, een A.I. die gemaakt is om mensen te helpen. Dat niet alleen, deze A.I. is onderdeel van een compleet netwerk van A.I’s, die de mensen van tegenwoordig zoveel helpen dat ze amper weten hoe ze zonder kunnen leven. Het is dan ook bijzonder vreemd dat de OMNI in deze geheime clone faciliteit aan de rand van het universum al een tijd geen orders meer heeft ontvangen van zijn centrale netwerk. Hij wil graag weten wat er aan de hand is, dus geeft hij je een schip, enkele andere ontdooide klonen en samen vliegen jullie eropuit om te kijken wat er aan de hand is.

Crying Suns - beginning

Verken het universum

Crying Suns draait dus in eerste instantie om het verhaal. Er is een groot mysterie gaande, en door middel van kleine cutscenes en veel dialoog kom je steeds meer te weten over deze vreemde wereld, hoe het werkte en wat er de afgelopen 20 jaar gebeurd is. De rest van de gameplay is dan ook hieromheen gebouwd, waarbij je je probeert te beschermen tegen de vele dingen die hier gaande zijn. Het exploratie deel is hier onderdeel van, omdat je elke keer een sector van het universum bezoekt. Deze sector bevat een aantal stelsels, en in die stelsels kun je je schepen/wapens repareren, planeten onderzoeken, nieuwe officieren inhuren of anomolies onderzoeken. Dit gedeelte is dan ook een beetje resource managment: je moet ervoor zorgen dat je schip en bemanning goed onderhouden worden, genoeg brandstof verzamelen om te blijven vliegen, en natuurlijk je wapens upgraden om eventuele dreigingen te lijf te gaan.

De anomolies die je tegenkomt zijn kleine events waarin er een heel scala aan dingen kan gebeuren. Misschien kom je een burger schip tegen dat op ontploffen staat en aan jou om hulp vraagt. Je kunt dan kiezen wat je doet, van het schip naar een planeet te begeleiden of iedereen in jou schip te vervoeren, of ze aan hun lot over te laten. Welke keuze je maakt is natuurlijk aan jouw, en aan de hand van de uitkomst wordt je beloond of raak je dingen kwijt. Zo kunnen de burgers zo dankbaar zijn dat ze zich bij je aansluiten, of blijken het space terroristen te zijn die een gedeelte van je wapens opblazen. Deze events zijn randomly generated en alhoewel het voor goede beloningen kan zorgen (nieuwe wapens, schepen, geld of één van de vele andere resources) kan het dus ook voor een flink deuk in je plan zorgen.

Crying Suns - random encounter

RTS vecht systeem

Als admiraal van de empire kom je daarnaast genoeg mensen tegen die niet het beste met je voor hebben. Het duurt niet lang voordat bepaalde groeperingen doorhebben dat je met een oud en kostbaar schip rondvliegt, en je hier graag van willen ontdoen. (En je leven, maar dat is bijzaak). Mocht je dan ook in een gevecht terechtkomen dan verandert de game in een halve RTS, met de moederschepen van jou en je tegenstander aan de zijkant hiervan. De vele kleine schepen en wapens die je verzamelt komen hier van toepassing, waarbij je ze uitstuurt op een hexagonaal grid om je tegenstander te lijf te gaan.

De schepen houden een simpele steen-papier-schaar mechanic aan, en wapens kun je rechtstreeks op het schip van je tegenstander afvuren. Het gebruiken van deze schepen en wapens werkt verder met cooldows. Het is dus niet zo dat je schepen verloren zijn als ze kapotgeschoten worden (wat sowieso gaat gebeuren). Nee, ze gaan op cooldown, hebben een stuk minder health omdat ze gerepareerd moeten worden, maar kunnen nog steeds uitgestuurd worden. Het is een vreemde maar interessante mechanic, omdat het hierdoor meer in een tijd dan unit management spelletje verandert. Je kunt namelijk maar enkele units tegelijkertijd op het veld hebben. Je hoeft hierdoor niet perse je sterkste unit op het veld te hebben, zolang je maar genoeg tijd weet te rekken om een nieuwe unit te rechargen of je wapen weer te kunnen afvuren.

Crying Suns - voorbeeld van gevecht

Een makkelijke roguelite?

Voor een roguelite is de game alleen niet erg moeilijk. Het idee van roguelites is dat de game in het begin erg moeilijk is, waarna je door middel van upgrades en dergelijke steeds beter wordt. Deze updates krijg je vaak op het moment dat je het loodje legt. Crying Suns gebruikt deze mechanic wel, maar is daarbij erg vergevingsgezind. Zo wordt je moederschip na elk gevecht automatisch gerepareerd en zijn je tegenstanders in het begin erg makkelijk. Om een voorbeeld te geven: er zit in elke sector een soort van alert systeem ingebouwd. Deze zorgt ervoor dat hoe langer het duurt, hoe meer stelsels op high alert staan, en je aanvallen op het moment dat je hiernaar toe warpt. Je mag hier vervolgens dan ook niets meer onderzoeken. Dit is om ervoor te zorgen dat je niet voor eeuwig in een sector blijft hangen om je voor te bereiden. In het begin snapte ik niet helemaal hoe dit systeem werkte, waardoor ik uiteindelijk omringd was door stelsels die al op high alert stonden. Uiteindelijk moest ik dus zo’n vijf gevechten achter elkaar doen, en daarna de baas van die sector. Moeilijk misschien, maar ik haalde het wel. Mijn tegenstanders gebruikte eigenlijk allemaal dezelfde tactiek, en toen ik doorhad wat dat was, kon ik ze makkelijk op afstand houden. Op latere momenten werd dit lastiger omdat de tegenstander ook meerdere wapens ging gebruiken, maar het duurde (voor een roguelite) erg lang voordat ik eens het loodje legde.

Crying Suns - system chart

Gemaakt voor PC?

Hoewel de game over het algemeen prima draait op de Switch zijn de controls wel enigszins vaag. Dit is een game waar veel statistieken bijgehouden en bekeken moeten worden en je kunt zien dat de game gemaakt is om met een muis bestuurd te worden. Nu dat niet kan zijn veel schermen gekoppeld aan knoppen, maar omdat het druist tegen wat je normaal met die knoppen doet duurt het even voordat je dat vloeiend kan doen. Gelukkig is dit tot op heden de enige irritatie die ik ben tegengekomen. De game werkt prima in zowel docked als handheld mode, en de gedetailleerde pixelstijl doet veel om het universum een donkere en interessante sfeer mee te geven.

Crying Suns - planetary exploration

Conclusie

Het meest interessante aspect van Crying Suns is het verhaal. De game heeft een goed gebouwde wereld, en hoewel het absoluut elke science fiction trope gebruikt die het kan vinden zorgt het voor een intrigerend verhaal. Dit wordt versterkt door de manier waarop het gepresenteerd is: jij bent een clone. Je hebt enkele simpele herinneringen, maar de rest krijg je over de loop van het verhaal pas terug, tezamen met alle informatie die je uit personages weet te peuteren.

Het was dan ook het verhaal dat ervoor zorgde dat ik door wou blijven gaan. Hoewel de gameplay namelijk een leuke mengelmoes van resource managment en RTS mechanieken neerzet, kwamen hier toch enkele irritaties om de hoek kijken. De lastige controls zijn nog op te lossen door het even onder de knie te krijgen, maar het is wel jammer dat de gevechten wat aan de makkelijke kant zijn. Al met al is het zeker de moeite waard, vooral voor de mensen die van goede sci-fi verhalen houden.

+ Goed uitgewerkte wereld met interessante verhalen

+ Pixelachtige graphics brengen een goede sfeer met zich mee

– Game voelt aan alsof het is geoptimaliseert voor PC

– Te makkelijk, vooral in het begin.

DN-Score: 8,3

N.A.V. van een grote patch die enkele negatieve punten van deze review oploste zijn deze review en zijn cijfer aangepast.