[Review] Pine

Een open wereld game van Nederlandse bodem met interessante ideeën. Hoe goed werkt Pine op de Switch?

We hoorden van de zomer voor het eerst dat Pine naar de Nintendo Switch zou komen. Als iemand die het project al langer in de gaten hield, werd ik meteen enthousiast. Pine vertelt het verhaal van Hue. Hue is een mens die leeft in het land Albamare, hier leven vooral wezens die een stuk slimmer en sterker zijn dan mensen. Hierdoor zijn alle mensen gevlucht naar de bergen. Helaas zijn de bergen instabiel en dus gaat Hue op pad om een nieuwe leefplek te vinden. 

Tot zover klinkt het best standaard, het speciale zit echter in de systemen die de wereld beïnvloeden. Ontwikkelaar Twirlbound heeft speciale kunstmatige intelligentie gemaakt welke constant de reacties van de open wereld en de inwoners verandert. Help je de ene stam, dan kun je ruzie krijgen met de andere. Daarnaast zijn de voorwerpen in de wereld gelimiteerd en ook de NPC’s jagen hierop. Een origineel ontwerp waardoor zelfs met een redelijk standaard verhaal, het spel enorm origineel wordt.

Pine

Verder is de gameplay redelijk wat je van het type game verwacht. Je verkent een grote wereld waarbij je verschillende missies moet voltooien. Daarnaast kun je verschillende voorwerpen maken als je daarvoor een ontwerp hebt. Denk hierbij aan pijlen, touw en andere hulpmiddelen. Deze kun je vervolgens ook weer ruilen met andere wezens wat weer zorgt voor een stukje vriendschap. Dit laatste is vooral erg fijn omdat je dan niet zomaar aangevallen wordt door de overige soorten in Albamare. 

De gameplay-ervaring is helaas beperkt door technische aspecten van het spel. Zo zijn de laadtijden erg lang. Toen ik het voor het eerst opstartte was de eerste laadtijd meer dan 2 minuten lang, ik dacht dat het spel al meteen gecrasht was. Ook als je het pauzemenu opent, duurt het nog een paar seconden voor de inhoud geladen is. Dit is vooral een punt van slechte optimalisatie en hopelijk kan Twirlbound dit verbeteren nu ze zelf aan de Switch-port werken.

Een enorm pijnpunt voor de Switch-versie is het grafische aspect. Pine draait op een stabiele 30 frames per seconde, maar het is verder erg slecht geoptimaliseerd. Zo is er een hoge pop-in ratio, maar ook merk je dat objecten in de wereld verdwijnen als je er anders naar kijkt door de camera te draaien. In de handheld-mode vallen grafische minpunten wel een stuk minder op. Daardoor heb ik zelf meer plezier gehad van spelen op de handheld dan via de tv. Het komt vooral door het kleinere scherm waardoor textures scherper lijken en rare elementen niet opvallen. Zo bedoel ik bijvoorbeeld takken die los naast een boom hangen.

Pine

Pine heeft wel een uitstekende soundtrack. De muziek varieert van rustige omgevingsmuziek tot meer mysterieuze geluiden die de ontdekking goed reflecteren. Stuk voor stuk zijn de nummers speciaal voor het spel gemaakt en daarnaast aangepast op de situatie die je tegenkomt. Mocht je Pine niet willen gaan spelen, is het zeker aan te raden toch de soundtrack even op Spotify te openen.

Conclusie

Pine heeft enorm veel potentie dankzij zijn vele unieke elementen, zoals de speciale interactie tussen alle wezens in de wereld. Helaas is de port van de Switch-versie niet goed afgehandeld en is de game zelfs na een maand extra wachten nog niet waar het zou moeten zijn. Lange wachttijden, pop-in van modellen door een bepaalde kijkhoek en meer houden de volledige ervaring tegen. Daar tegenover staat dan wel dat de muziek en stijl van de game in elk geval erg aanspreken. Twirlbound heeft gemeld dat ze nog maar een paar weken zelf aan de port werken en ik hoop dan ook dat ze snel patches kunnen uitbrengen die de ervaring fundamenteel verbeteren.

Cijfer: 5.8

Jorden

22 jarige Nintendo nerd en Games&Interactie student aan de UU. Twitter: Jorden1506 YouTube: http://www.youtube.com/c/WePlayGames

Geef een reactie