[REVIEW] Lyrica

Een ritmisch-spel met een Chinees-sausje.

Lyrica is een ritmisch-spel waarbij je op cirkeltjes moet tikken op je scherm in de maat van de muziek. De ontwikkelaar Cosen heeft in dit spel een verhaalmodus verwerkt waarbij je echte oud-Chinezen volgt in een fictief verhaal. Hoe pakt het spel uit op de Switch? Lees hier onze review.

Lyrica is een rhythm game die klassieke poëzie met moderne muziek combineert, en daar een verhaal omheen verteld. Je volgt het verhaal van Chun, een jonge man met de droom een muzikant te worden. Op een nacht droomt hij dat hij in het verleden beland, waar hij een mysterieuze dichter, Li Bai, ontmoet.

Een lijst met verschillende liedjes waarmee je op de maat mee tikt.

Alleen in Handheld

Allereerst wil ik zeggen dat je dit spel enkel in handheld-modus kan spelen. Je kan wel de Switch in je dock zetten en met Joy-cons (geen Pro-controller) verschillende menu’s kiezen en ook liedjes uitzoeken. Het probleem begint bij het starten van een liedje, als je immers een liedje hebt gekozen, zijn de Joy-cons nutteloos. Er zit geen gyro-besturing of zelfs een mogelijkheid om met knoppen te drukken in het spel verwerkt. Ik vind dit wel jammer aangezien andere spellen zoals Taiko Drum Master dit wel verwerkt hebben. Hopelijk verschijnt er later nog een mogelijkheid om gebruik te kunnen maken van de televisie netzoals VOEZ.

Hoe zit de gameplay zelf precies in elkaar? Er zijn verschillende soorten cirkels. Je hebt normale waarbij je moet tikken, maar ook waarbij je een rondje ingedrukt moet houden, met je vinger naar een kant moet schuiven en stippen waarbij je met meerdere vingers tegelijk het scherm zal moeten aanraken. Zoals ik al zei, erg jammer dat er geen knoppenmodus is waarbij je bijvoorbeeld twee verschillende knoppen tegelijkertijd ingedrukt kan houden om de stippen waarbij je meerdere vingers voor nodigt hebt te behalen.

Drie modi

Het spel Lyrica biedt je drie verschillende speelstijlen aan. In de eerste speelstijl kan je losse liedjes bespelen en beoefenen. In de tweede speelstijl kan je het opnemen tegen allerlei uitdagingen waar je allerlei lastige levels moet behalen. De laatste modus is de belangrijkste: een verhaallijn. In deze verhaallijn reis je samen met Chun naar het verleden en kom je terecht in het oude China. In deze verhaallijn moet je verschillende levels behalen om verder te komen. Als je een level kiest staat er een doel bij. Deze doelen kunnen variëren van “Scoor een X aantal punten” tot “Meer dan X% moet je perfect spelen” tot “Mis minder dan X keer”. Ik mis wel wat achtergrond informatie. Ik kwam als leek in het spel en merkte al vrij snel dat er gebieden, personages en rivieren worden genoemd die echt bestaan. Mensen met kennis over het oude China weten snel wat alles is, maar ik had wel moeite met sommige personages omdat er dus geen achtergrond informatie in het spel zit.

Je moet tikken als de kleine cirkel op het rondje komt.

De meeste liedjes zijn vrij makkelijk en zelfs degene met een lastige moeilijkheidsgraad zijn redelijk te doen. Dit komt ook omdat je een ‘Perfecte noot’ zelfs iets eerder kan halen dan je eigenlijk moet tikken. Met perfecte noten krijg je punten en je totaal wordt gekoppeld aan een rang. Helaas ontbreekt het spel een ranglijst, dus je kan alleen aan de letter zien of je het beter hebt gedaan dan eerst. Na het behalen van liedjes zie je dus je rang, maar krijg je ook experience punten. Met deze punten kun je levels omhoog gaan en daarmee nieuwe kunst en liedjes vrijspelen.

Audiovisueel

Het spel is mooi geanimeerd met getekende beelden. Alle beelden zijn in een waterverftintje en ogen prachtig op de Switch. In totaal zijn er 57 liedjes om rythmisch mee aan de slag te gaan. Deze variëren van hele rustige muziek tot wat drukkere muziek. De soundtrack is prachtig, je zal echter wel vrij weinig tot geen liedjes kennen aangezien alles Chinees/Taiwanees is, wat in het Westen onbekend is.

Conclusie

Voor fans van China en oud literatuur is dit een mooi spel. Ik vind het wel jammer dat het alleen in handheld te spelen is en niet op de televisie. De liedjes hebben genoeg variatie in muziekstijl dus voor ieder wat wils. Het is een mooiuitziend spel en doet ook veel goede dingen, maar ik mis toch echt een aantal dingen zoals ranglijsten en een TV-modus.

CIJFER: 7,1

Robin

Hey, ik ben Robin en ben 19 jaar. Mijn favoriete genres zijn metroidvania's, RPG's en games met een goede mysterieuze sfeer. Mijn favoriete games zijn de Phoenix Wright-games, Ghost Trick en de Mother-serie.

4 gedachten over “[REVIEW] Lyrica

Geef een reactie