[REVIEW] Wargroove

Voor alle tactische fans onder ons heeft Chucklefish Wargroove naar de Switch gebracht, een turn-based game die veel van zijn inspiratie bij Advanced Wars vandaan haalt. Maar zitten we hier eigenlijk wel op te wachten?

Wargroove is volgens mij gemaakt door iemand die het zat was. Iemand die op een dag naar een Nintendo Direct keek en dacht “Weet je wat Nintendo? Laat maar! Als jullie niet nog een Advanced Wars -game willen maken dan doe ik het zelf wel!” Hoewel Wargroove namelijk best originele punten heeft ademt het namelijk Advanced Wars. Van de cartoony pixelated stijl tot de humor en gameplay, er is niemand die deze game speelt en niet denkt “Oh he joh, dat lijkt wel erg veel op Advanced Wars.” Nou ja, behalve als je die game niet gespeeld hebt natuurlijk.

Ah, de ” lok ze linksonder in de val” tactiek. Een klassieker.

Advanced Wars 2.0

Voor de duidelijkheid, Wargroove is een tactische turn-based game die je op een map speelt bestaande uit hokjes. Op deze map voer je oorlog met je tegenstanders, waarbij jij degene bent die van bovenaf op de map neerkijkt en units verteld wat ze moeten doen. Deze units bestaan uit een groep soldaten in plaats van één personage, welke verschillende wapens tot hun beschikking hebben. Zo zul je troepen hebben waarbij iedereen een zwaard heeft, terwijl andere speren, katapulten, magie of andere wapens hanteren. Dit zijn als het ware de classes die je tot je beschikking hebt, waarbij alle troepen hun eigen sterke en zwakke punten hebben. Het leuke is echter dat je niet meteen met iedereen begint. Je begint een gevecht met maar een paar troepen op het veld, waarvan je de rest zult moeten kopen. Dit doe je met geld dat je verdiend door gebouwen over te nemen. De strategie zit hem dus in het langzaam opbouwen van je leger, het inventariseren van je troepen, het bepalen welke hiervan overbodig zijn ( en dus opgeofferd kunnen worden) en het managen van het aantal gebouwen dat je bezit hebt.

Een normale dag in Cherrystone.

Tactisch oorlog voeren

Gevechten initieer je door een vijandige troop uit te kiezen, waarna je gaat kijken hoeveel schade beide kanten doen. En dat is oppassen geblazen, want in plaats dat beide kanten altijd hun maximale damage doen, hanteert Wargroove het “more = more” principe. Dat houdt in dat een unit meer schade doet op het moment dat hij meer health heeft. Ook dit maakt de game interessant, aangezien je dus eigenlijk altijd als eerste wilt beginnen en niet zomaar een gevecht in kan rennen. Statistieken die laten zien hoeveel kans je hebt om geraakt te worden en het tactisch inzetten van sterke of zwakke units (eveneens het buiten de attack-range van de vijand blijven!) zijn plotseling dan ook een stuk belangrijker.

De wereldmap wordt vooral gebruikt om van A naar B te lopen.

Maar wat is er nu eigenlijk origineel?

Tot nu toe niets nieuws onder de zon. Wargroove haalt veel van zijn inspiratie bij Advanced Wars vandaan, en gameplay gezien steekt het dat ook niet onder stoelen of banken. Maar WarGroove wordt pas echt interessant als je gaat kijken naar de nieuwe ideeën. Zo ben ik persoonlijk erg blij met de keuze de game in een fantasy setting te plaatsen, maar dat is nog wel de kleinste van de veranderingen. Een veel grotere is dat de commander nu ook een unit is. Een leger wordt namelijk geleid door een commander. Dit is een speciaal personage, dat, naast dat het veel sterker is, ook een speciale ability heeft, genaamd een Groove. Deze Groove bouw je over tijd op, maar kun je ook sneller verkrijgen als je vijanden doodmaakt. Interessant, want je wilt je Groove vaak gebruiken. Hierdoor ben je misschien geneigd je commander zo snel mogelijk vijandig gebied in te sturen, maar dit brengt wel risico met zich mee. Er zijn in Wargroove namelijk twee win/verlies condities. De ene is door de Stronghold van de ander te bemachtigen. De ander is, je raad het: het vermoorden van de commander. Verlies je die, dan is het game over. Je zult dus constant de inschatting moeten maken of het handig is om je commander het gevecht in te sturen, ook omdat de AI in Wargroove nog behoorlijk slim is. De groove abilities die je er echter voor terug krijgt zijn behoorlijk sterk, dus welke keus maak je?

Laat Caesar je inspireren! Doe het!

Single Player campaign

Bovenstaande kun je spelen door middel van verschillende spelmodussen, waaronder een uitgebreide single player campaign. Hierin volg je het verhaal van Mercia die, nadat haar vader de koning is vermoord, gedwongen wordt te vluchten uit haar thuisland. In de rest van de wereld is het echter ook niet veilig, en je zult vele nieuwe vijanden tegenkomen. Hoewel het verhaal leuk is heeft het verder niet veel voeten in de aarde. Het blijft overal enigszins oppervlakkig, en alhoewel ik de vele cutscenes die werden gebruikt allemaal een genot vond om naar te kijken ( de animaties en muziek zijn beide van zeer goede kwaliteit) had ik het idee dat ik de singleplayer vooral speelde om de game goed onder de knie te krijgen.

Daar zou ik inderdaad ook van schrikken.

De enorme hoeveelheid content

Daarnaast is er veel, zeer veel te doen in Wargroove. Wargroove vind dat multiplayer een groot onderdeel van de ervaring is, en ze hebben er dan ook alles aan gedaan om deze zo uitgebreid mogelijk te maken. Hotseat mode is aanwezig (waarbij iedereen zijn eigen controler of joycon krijgt) maar ook online multiplayer is mogelijk. Je kunt hierbij tegen mensen over de gehele wereld spelen, maar waar Hotseat mode de mogelijkheid geeft tot op 4 spelers samen te pitten geeft online multiplayer maar mogelijkheid tot 2. Verder heeft het een arcade mode waarin je meerdere spellen achtereen speelt, en een challenge modus, waar je met een gelimiteerd aantal beurten en bepaald vraagstuk zult moeten oplossen. En dan hebben we het nog niet eens over de kleine unlockbare bonusjes gehad, zoals de conceptart en de muziek.

Tijdens de game zul je telkens nieuwe troepen kunnen kopen.

Niet genoeg content? Bouw je eigen game!

Het meest interessante is echter dat Wargroove met zijn eigen level editor komt. Je leest het goed, je zult in Wargroove een compleet eigen game kunnen bouwen. En dan hebben we het niet alleen over mappen, oh nee. De level editor is zo uitgebreid dat je serieus je eigen campaigns zult kunnen maken, compleet met side-quests en alle sprites de de game te bieden heeft. Je kunt deze daarnaast versterken met cutscenes, waarbij je de mogelijkheid hebt om de vele animaties die de game rijk is te gebruiken om hele verhalen aan elkaar te weven. Dus heb jij net niet die ene map erin zitten die werkt voor jou perfecte strategie? Dan maak je hem toch zelf? Of wil je eigenlijk stiekem gewoon Advanced Wars spelen? Dan ga je online en kijk je bij de mappen die mensen zelf hebben gemaakt. Grote kans dat hij er gewoon tussenzit. Mensen zijn namelijk nog behoorlijk creatief in het maken van nieuwe verhalen. Zo speelde ik er één waarin Ceasar de hond op een groot avontuur ging om geaaid te worden. Werd er in gevochten? Nee. Maar hij kreeg wel knuffels, en daar ging het om.

Ik bedoel. Dat is nou niet bepaald eerlijk. Maar het werkt.

War NEVER Changes.

Het enige jammere is dat er niet zoveel variaties zit in de verschillende facties. De commanders hebben dan wel verschillende abilities die ervoor zorgen dat je enigzins anders kan spelen, maar het grootste gedeelte van de legers zijn allemaal hetzelfde. Iedereen heeft Pikemen, iedereen heeft soldaten met zwaarden. In tegenstelling tot bijvoorbeeld Advanced Wars heeft iedereen hier ook nog dezelfde stats. Een sterk punt van de commanders in Advanced Wars was namelijk dat alle commanders hun leger net iets anders maakten, waardoor bijvoorbeeld tanks minder schade deden maar je langeafstandsraketten net iets verder konden vliegen. Wargroove heeft dit helaas niet, waardoor de legers net iets teveel hetzelfde aanvoelen, zelfs met de verschillende commanders.

Who’s a good boy? You are!

Conclusie

Al met al is Wargroove een ontzettend goede game, die grotendeels het gat weet te vullen dat Advanced Wars bij fans achterliet. Maar ook als je hier niet bekend mee bent krijg je zeker waar voor je geld. Naast dat de game namelijk een zeer solide en goed gevormde singleplayer campaign biedt, kun je los gaan op multiplayer, waarvan praktisch alle mogelijke variaties ( hotseat, co-op, online multiplayer) gegeven worden. Daarnaast geeft de game je zelfs de kans om zelf verhalen te maken, waardoor er content gezien dus genoeg te doen is. Het enige jammere is dat de game iets te snel in de herhaling valt, want hoewel er genoeg speelmogelijkheden zijn zal het leger waarmee je speelt en de stats die je units bevatten altijd hetzelfde zijn.

Eindcijfer: 8

Patricia

Hallo daar! Mijn naam is Patricia en ik ben alweer 28 jaar oud. Ik hou van verhalen en ben een groot gedeelte van mijn tijd bezig deze te maken als zijnde tekeningen, tekst en games. Ik ben groot Nintendo fan sinds ik Pokémon Silver kreeg op mijn 11e verjaardag, en je kunt mij wakker maken voor games met unieke of excentrieke verhalen. Hoe gekker hoe beter!

Eén gedachte over “[REVIEW] Wargroove

Geef een reactie