[REVIEW] Little Dragons Café

Little Dragons Café is een nieuwe game van de makers van Harvest Moon. Een rustgevende game maar dit keer met een draak, denk je misschien. Maar is dat wel zo? 

Little Dragons Café is iets wat op het allereerste gezicht wel een beetje doet denken aan titels als Harvest Moon en Stardew Valley. Het idee is namelijk dat jij een klein cafeetje runt, waarbij je de gerechten zelf zal moeten maken uit de ingrediënten die je in de wereld verzameld. Betere en moeilijk vindbare ingrediënten zijn meer waard, waardoor de waarde van het gerecht stijgt en je restaurant populairder wordt. Aangezien een dag verder maar uit een beperkt aantal uren bestaat is het de bedoeling dat je hier een soort routine in vind, waardoor de game hetzelfde bij je probeert los te maken als andere games in dit genre. Die van een mooi en relaxend spel dat je vooral speelt om tot rust te komen.

Tijd om volwassen te worden!   

Little Dragons Café draait daarnaast vooral om het verhaal. Jij speelt de helft van een tweeling die samen met hun moeder een café runnen in een nogal eigenaardig land. Hoewel er namelijk in geen velden of wegen huizen te zien zijn heb je een aantal vaste klanten, die maar al te graag elke dag even langskomen om een lekker hapje te eten. Aangezien die nog jong zijn helpen ze hun moeder vooral met het verzamelen van de ingrediënten en het restaurant schoonhouden. Daar komt echter verandering in op het moment dat moeder zich op een avond niet goed voelt en de volgende dag niet wakker wordt. Ze leeft nog wel maar lijkt in een coma te zijn beland, maar voordat je daar als 12 jarige echt over in paniek kunt raken verschijnt er een tovenaar. Deze legt je even uit dat je moeder niet persé ziek is, maar eigenlijk een conflict in zichzelf heeft omdat haar drakenbloed niet zo goed met haar mensenbloed mengt. Oh ja, want ze was half draak, had ze dat niet verteld? Om het tegengif te kunnen vinden geeft hij je prompt een draken ei, waarvan wordt verwacht dat jij het uitbroed en opvoed. Daarnaast moet je natuurlijk ook het café onderhouden, waarbij er verschillende unieke personages zullen verschijnen, elk met hun eigen verhaallijn en specifieke eisen om deze op te lossen. Het verhaal houdt daarnaast de voortgang van Little Dragon’s Café vast, waardoor nieuwe gebieden en ingrediënten pas vrijspelen op het moment dat je bepaalde stukken in het verhaal hebt bereikt.

Het dagelijkse leven in het café

De rest van Little Dragons Café bestaat uit twee onderdelen. Allereerst heb je het café/herberg. Hier wonen jij en je medewerkers, verhuur je af en toe kamers, bewaar je alle ingrediënten, bereid en serveer je de gerechten en komen klanten altijd magisch rond hetzelfde tijdstip aanzetten.  De stijl van het café is prachtig. Er is geprobeerd voor een soort sprookjesachtige handgetekende stijl te gaan, met zachte pastelkleuren en prachtige details.Veel van de getekende objecten blijken 2D te zijn als je eromheen loopt, en alhoewel dat wat vreemd tegenover de 3D personages staat helpt het mee het gevoel van een sprookjesboek echt over te brengen. De gameplay in dit gedeelte bestaat uit het maken van de gerechten en het helpen runnen van het restaurant. Hoewel je niet elk gerecht zelf zult moeten koken (je hebt een kok die dit tijdens openingstijden doet) stel jij de menukaart samen, waardoor je de gerechten wel minimaal één keer gemaakt moet hebben.  Dit doe je door middel van een rythm-game. Alhoewel deze helemaal niet moeilijk is ( je drukt gewoon op A) is de variatie van muziek en de visuals leuk genoeg om het te blijven doen. Hier komt dan ook het management gedeelte van Little Dragons café om de hoek, waarbij je constant je gerechten aan het upgraden bent voor de hoogst mogelijke tevredenheid van je klanten, en de ingrediënten daarvoor aanwezig moet hebben.

De buitenwereld

Het is echter het tweede gedeelte van de game, de buitenwereld, waar de kwaliteit van Little Dragon’s Café naar beneden valt. Je moet namelijk naar buiten om ingrediënten te vinden. Hier komt ook je draak om de hoek kijken, omdat deze je helpt obstakels weg te halen of grotten te onderzoeken. Maar hoewel dat allemaal leuk bedacht is voelt het niet af.  De buitenwereld heeft nog steeds hetzelfde heldere kleuren pallet en er is nagedacht over de “cutsey” factor (zo zijn er meeuwen die op katten lijken en hebben monsters de vorm van een kippenbout, compleet met bot) maar is verder leeg en herhalend en loopt slecht. De controls voelen houterig aan en de stotterende camera is te irritant om te negeren.  De lichteffecten zijn oud en hoekig en de schaduwen zijn af en toe ronduit spastisch te noemen. Objecten hebben daarnaast geen soepele interactie met elkaar.  De meeste wezens en monster clippen en glitchen er op los en meerdere keren raakte ik ingrediënten kwijt omdat deze net wel/net niet op een onzichtbare muur clipte. Springen is daarnaast al helemaal een probleem, omdat de hoeken van verhogingen blijkbaar niet allemaal even goed gedefinieerd zijn.

Maar ook andere aspecten van de game hadden wel wat meer aandacht mogen gebruiken. Met de vele ingrediënten die er te vinden zijn had de wereld gevuld kunnen zijn met de meest interessante flora en fauna, maar dit valt vies tegen. Er zijn inderdaad gebieden met hun eigen muziek en kleurenpalet, maar elk gebied heeft dezelfde twee á drie planten, en ook de monsters zijn, afgezien van hun kleur, veelal hetzelfde. Het vreemde is dan wel dat je in die drie verschillende planten wel alle ingrediënten kan vinden. Nu hoeft niet alles in een game geloofwaardig te zijn, en je kunt ook best geloven dat er suiker in die rare zwam-achtige plant groeit. Het wordt alleen wel wat minder geloofwaardig dat je er ook chocoladesaus, zure room en curry poeder in vind.  En helaas hebben meer aspecten van de game hier last van. Zo heb je naast je café een tuintje, waar automatisch willekeurige dingen groeien die je al eerder hebt gevonden. Handig om de eisen van hoogwaardige ingrediënten wat naar beneden te halen, maar had dit dan niet wat grafisch aantrekkelijker mogen zijn? Nu vind je blijkbaar sojasaus, alle groente van de wereld en zelfs vlees in een tuintje dat uit een pompoen patch en een rijtje bonen bestaat.

Problemen met de game

Het ergste is echter dat deze problemen niet eens aan de Switch blijken te liggen. Na wat onderzoek blijken de vervelendste problemen ( houterige controls, hoekerige schaduwen) ook de Ps4-versie te plagen. Het ligt dus niet aan het vermogen van de consoles, maar aan de game zelf! Hoe langer je het dan ook speelt, hoe meer je het gevoel bekruipt dat de game gehaast is afgemaakt, vooral de buitenwereld.  Alsof de game helemaal niet bedoeld was om een buitenwereld te hebben, maar gewoon om het café gedeelte draaide. Met het café is namelijk bijna niets mis, en het voel ook aan alsof dit veel meer aandacht heeft gekregen. Hoewel het wellicht wat vreemd is dat je geen geld verdiend ( je krijgt niets voor het maken en serveren van eten, alleen “tevredenheid”) is het micromanagen van je gerechten en de ingrediënten leuk genoeg om de game te dragen. De verhalen van je unieke klanten zijn erg vreemd  maar interessant genoeg om door te blijven gaan. Dialogen zijn grappig en personages leuk uitgewerkt, waarbij ieder een typisch uitvergroot probleem heeft waarmee ze proberen om te gaan.  Het nadeel  is alleen dat Little Dragons café de verhalen gebruikt om je vooruitgang “vast” te houden. Het tempo van de game wordt hierdoor kunstmatig laag gehouden, en alhoewel het je genoeg tijd geeft om op je gemak de wereld te verkennen ben je hier vaak allang klaar mee voordat de game verder gaat. Het laat zichzelf hierdoor verschillende keren expres “dood” lopen, waardoor je dagelijkse routine plotseling in een grind veranderd. Er is niets zo vervelend als stukken recept lokkend voor je ogen zien liggen, op een plek waar je net niet bij kan omdat de game je de mogelijkheid niet wil geven!

Conclusie

Little Dragons Café wil een heleboel dingen zijn, maar is het allemaal niet. Hoewel er genoeg aspecten in de game zitten om je het rustgevende gevoel van de routine te geven, zijn er teveel irritaties die ervoor zorgen dat je vroeg of laat gefrustreerd raakt. Want alhoewel het café gedeelte leuk is om te spelen en best lof verdiend is het de buitenwereld die de ervaring naar beneden haalt. Of het nou de controls, de geforceerde trage natuur van de game of de visuals zijn, Little Dragons café zorgt voor een vervelende nasmaak aan een goed concept en een prachtig gemaakte stijl.

Cijfer: 5.6

 

 

Patricia

Hallo daar! Mijn naam is Patricia en ik ben alweer 27 jaar oud. Ik hou van verhalen en ben een groot gedeelte van mijn tijd bezig deze te maken als zijnde tekeningen, tekst en games. Ik ben groot Nintendo fan sinds ik Pokémon Silver kreeg op mijn 11e verjaardag, en je kunt mij wakker maken voor games met unieke of excentrieke verhalen. Hoe gekker hoe beter!

Geef een reactie