[REVIEW] Battle Chasers: Nightwar

Het heeft even geduurd, maar Battle Chasers Nightwar is eindelijk beschikbaar voor op de Switch. Tijd om een lekkere ouderwetse RPG… of toch niet?

Als je nog nooit van Battle Chasers Nightwar gehoord hebt kan het zijn dat je op het eerste gezicht wat in de war raakt wanneer je de game opstart. Het is niet meteen duidelijk wat voor spel Battle Chasers nou eigenlijk is, aangezien er een aantal verschillende art stijlen en gameplay mechanieken allemaal tegelijkertijd gebruikt worden. Zo begin je bijvoorbeeld met een stukje verhaal, dat weergegeven wordt als een stukje prachtig geanimeerd stripverhaal.

Battle Chasers: Nightwar is gebaseerd op de gelijknamige stripboeken, en in stripvorm wordt even kort uitgelegd wie de personages precies zijn, wat zo ongeveer hun achtergrond is en hoe deze bonte verzameling van personages elkaar heeft leren kennen. Het verhaal van de game begint wanneer ze met zijn allen op een luchtschip zitten, en het duurt niet lang voordat ze worden overvallen door luchtpiraten, waar in je de uitgebroken chaos een aantal teamleden kwijtraakt. De eerste paar uur zul je dan ook vooral bezig zijn met het terug vinden van je teamleden, terwijl de wereld om je heen langzaam maar zeker wordt opgebouwd, en er een aantal andere gameplay mechanieken aan je voorgeschoteld worden.

De gameplay

Na het openingsverhaal beland je dan in een dungeon, waar je door middel van een top-down view je personage bestuurt. Het zou kunnen dat je een moment lang denkt dat dit dan de uiteindelijke gameplay is, een soort van oude Zelda-achtige stijl waarin je monsters moet verslaan en puzzels moet oplossen. Dit wordt versterkt door het feit dat je tussen personages kunt wisselen, waarbij deze  allemaal hun eigen unieke vaardigheden hebben om bepaalde problemen aan te pakken.  Niets blijkt echter minder waar, want zodra je je eerste monster tegenkomt wordt je in een traditioneel RPG scherm geworpen, waar je over gaat in turn-based gevechten. De dungeons blijken achteraf vooral speciale plekken te zijn, randomised omgevingen waarin je heen gaat om quests te halen en schatten te vinden. De rest van de game speelt zich veelal af op de worldmap,  waar je als een soort van bordspel van punt naar punt loopt.  Hier vind je steden en andere noodzakelijke RPG elementen, waar je bijvoorbeeld nieuwe wapens kunt craften en kopen en quests kunt aannemen. Dit alles natuurlijk met een onderliggend verhaal, dat je motivatie geeft om de wereld te verkennen en deze randomized dungeons te onderzoeken.

Turn-based combat zoals je gewend bent, maar met meer.

De Turn-based gevechten verschillen verder niet veel van  andere RPG’s, maar hebben wel een aantal originele ideeën.  Allereerst heb je de gebruikelijke keuzes. Je kunt kiezen tussen normale en speciale aanvallen, waar de speciale wat meer kracht en effecten hebben maar wel mana punten kosten om te gebruiken. In plaats van alleen health points en mana heb je hier echter ook iets dat “overcharged” heet, een puntenaantal dat je van sommige aanvallen krijgt en bij je mana punten wordt opgeteld. Hoewel het niet als mana telt en ook op andere manieren gebruikt wordt, wordt het wel gebruikt als zijnde mana. Handig, wat net als in oudere RPG’s vullen je HP en mana niet automatisch bij na een gevecht. Menig RPG-fan zal weten hoe lastig het is je mana punten op peil te houden voor een eindgevecht, en deze mechaniek zorgt ervoor dat je in ieder geval altijd de mogelijkheid hebt om je speciale aanvallen te betalen.

Gelukkig betekent dit niet dat normale aanvallen overbodig zijn, integendeel. Aanvallen hebben namelijk een bepaalde tijd nodig wanneer ze worden uitgevoerd.  Dit wordt bijgehouden aan de linkerkant van het scherm, waar je kunt zien wie wanneer aan de beurt is en wanneer een aanval die je hebt gekozen (of gaat kiezen) precies afgaat. Speciale aanvallen hebben vaak een aantal beurten nodig, normale aanvallen voer je vrijwel meteen uit. De game wordt hierdoor een strategisch spelletje, waarbij inzicht in je eigen aanvallen en die van je tegenstander erg belangrijk is. Battle Chasers is uiteindelijk dan ook vooral een nummertjes game,  waarin je een groot deel van je tijd bezig bent jou nummertjes met die van de tegenstander te vergelijken. Verwacht veel percentages die je aanvallen beïnvloeden, en veel potions, kledingstukken, vaardigheden en andere elementen die deze percentages weer beïnvloeden.

Loot! Meer loot!

Battle Chasers: Nightwar draait dan ook, naast het verhaal, vooral op quests, extra challenges en loot waarmee je de nummertjes kunt verhogen. Naast dat je deze loot kunt vinden zit er een uitgebreid crafting systeem in de game, waarmee je met de juiste recepten en materialen vrijwel alles zult kunnen maken. Gelukkig vind en krijg je materialen te pas en te onpas en een grappig element is dat je niet per se alle materialen nodig hebt om te kunnen craften. Het verhoogt alleen het percentage dat het je gaat lukken, maar als je nou net die ene drop van een vijand niet krijgt kun je het altijd zonder proberen. Hierdoor weet Battle Chasers het grinden te ontwijken, waardoor gevechten en het onderzoeken van dungeons vooral een leuke bezigheid blijft in plaats van een moetje.

Dat wil alleen niet zeggen dat het nooit vervelend wordt, hoewel de meeste gevechten goed in elkaar zitten kan de verveling toeslaan. Dit komt vooral door het verhaal. Hoewel de main quest namelijk goed in elkaar zit voelen side quest ongeïnspireerd en vaak hetzelfde aan, en motivatie vanuit het verhaal om iets te gaan doen is er vrij weinig. Het voelt nooit echt aan alsof de personages allemaal een unieke persoonlijkheid en drijfveer hebben om iets te doen. In plaats daarvan wordt het geheel nogal behandeld als een “groep” RPG, een verhaal waarin iedereen hetzelfde doel nastreeft, zonder daarbij een persoonlijk belang te hebben. Met zulke uniek uitziende personages had ik daar persoonlijk wat meer groei en interactie in gezien.

Maar hoe ziet het eruit op de Switch?

Battle Chasers Nightwar ziet er uit om door een ringetje te halen.  De gehele game straalt de sfeer uit van stripboeken en animaties, wat bijvoorbeeld zorgt voor extreme anime personages met interessante kleding. Belangrijke verhaal elementen spelen zich af in stripvorm, en wanneer personages praten verschijnt er altijd een tekstballon. De dungeons zijn enorm gedetailleerd en kleurrijk, en sommige speciale aanvallen krijgen zelfs hun eigen geanimeerde actiescène, compleet met zoom in op de ogen. Prachtig, het enige probleem is dat de Switch soms erg veel moeite heeft om het te draaien. Vooral in de dungeons waar er af en toe erg veel te zien is (ivm vallen en andere puzzels) loopt het erg traag. Hoewel ik nog geen frame-drops heb kunnen ontdekken voelt het aan alsof de game af en toe lag ervaart, waarbij de controles sloom en log aanvoelen. Ook het laden tussen de verschillende gebieden gaat vaak traag, al merkte ik dat het minder werd hoe langer ik speelde.

Conclusie

Battle Chasers is in zijn kern een goede RPG, die het voor elkaar krijgt om oude elementen en originele ideeën feilloos samen te laten brengen. Het blijft echter wel een nummertjes game, waarbij je vooral bezig zult zijn de percentages van je aanvallen, vaardigheden en kledingstukken te verbeteren ten opzichte van je tegenstander. Dit is alleen absoluut geen vervelende bezigheid, en waar andere van dit soort games al snel terug vallen op het grinden naar levels en materialen heeft Battle Chasers er van alles aan gedaan om ervoor te zorgen dat dit hier niet gebeurd. Het verhaal lijkt er echter wel een beetje bij ingeschoten te zijn, maar de prachtige omgevingen en interessante gevechten geven veel van de motivatie terug die de personages af en toe laten vallen. Het enige echte minpunt is alleen dat de Switch er af en toe moeite mee heeft de game te draaien.

+ Grafisch gezien een plaatje.
+ Weet verschillende valkuilen van loot-gecentreerde RPG’s te ontwijken.
+ Vervangt op orginele manieren een aantal bekende mechanics, O.A. het gebruik van mana en random battles.

– Switch kan bepaalde “drukke” plekken niet goed aan, wordt dan traag.
– Lange laadtijden.
– Het verhaal heeft potentie maar komt niet altijd even goed tot zijn recht.

Cijfer: 7.8

Patricia

Hallo daar! Mijn naam is Patricia en ik ben alweer 29 jaar oud. Ik hou van verhalen en ben een groot gedeelte van mijn tijd bezig deze te maken als zijnde tekeningen, tekst en games. Ik ben groot Nintendo fan sinds ik Pokémon Silver kreeg op mijn 11e verjaardag, en je kunt mij wakker maken voor games met unieke of excentrieke verhalen. Hoe gekker hoe beter!

Geef een reactie