[REVIEW] Death Road to Canada

Maak je klaar voor een roadtrip die je niet snel meer zal vergeten!

We kennen allemaal wel een zombie gerelateerde game, zoals Resident Evil, The Last of Us of Dying Light. In elk spel moet je je een weg door de hordes zombies banen om uiteindelijk levend en wel tot het einde te komen. In Death Road to Canada zien we dat dit ook anders kan.

Een randomly generated avontuur, voor heel wat uurtjes speel plezier.

Het doel in Death Road to Canada is duidelijk: baan je een weg door de zombiehordes om zo bij het veilige Canada te komen. Helaas is dit niet zo makkelijk als je denkt. Zo moet je benzine vinden om je auto te laten rijden, teamgenoten vinden om de Apocalyps mee te overleven en medicijnen en eten vinden om deze teamgenoten en jezelf in leven te houden. Soms moet je een hond redden die je dan aan je team kan toevoegen, of vind je een van de zeldzame personages tijdens je reis. Op de achtergrond speelt een nostalgische soundtrack, die volledig aansluit bij het zombie-survival gevoel.

Veel aanpassingsmogelijkheden voor je personage.

In Death Road to Canada speel je een overlever die je helemaal zelf mag samenstellen hoe je maar wilt. Zo kun je uit een grote collectie van zowel looks als eigenschappen kiezen, zodat het personage zoveel mogelijk wordt zoals jij dat wilt. Elke eigenschap geeft je weer wat andere kleine voordelen voor de reis. Zo krijg je als je ‘Sporty’ selecteert een tennisracket om zombies mee dood te slaan of als je kiest goed met honden te zijn, kun je makkelijker honden overhalen om je voedsel of andere handige voorwerpen voor je reis naar Canada te geven.

Er is ook een optie om al vanaf het begin een teamgenoot mee te nemen op je roadtrip, wat fijn is als je samen met iemand anders speelt. Door de vele mogelijkheden die het spel je biedt, voelen de personages die je maakt en tegenkomt allemaal heel anders. Dit is bij een spel waarbij de wereld ook random gegenereerd is heel fijn, want het is net alsof je steeds een heel ander avontuur speelt.

Dus je moet naar Canada. Makkelijk, toch?

In het spel moet je vaak keuzes maken die veel invloed kunnen hebben op je voortgang. Zo kunnen de keuzes die je maakt zelfs het verschil maken tussen leven en dood.  Persoonlijk vond ik dat de impact van deze keuzes soms te groot was. Eén verkeerde keuze kan al het verschil maken tussen leven en dood, waardoor een game soms heel abrupt afgelopen kan zijn. Je hebt maar één leven per bondgenoot, waardoor je a snel een Game Over-scherm ziet en helemaal opnieuw moet beginnen.

Dag en nacht zijn ook grote factoren in de game. ’s Nachts zal de game een stuk moeilijker zijn dan overdag. Er komen dan meer zombies en ze worden agressiever, wat betekend dat je een veel grotere kans hebt om dood te gaan.

Ga goed om met je voorraad

Toen ik het spel de eerste paar keer speelde, dacht ik dat alle zombies de kop inslaan mijn doel was. Het spel lijkt je echter te straffen als je dat doet. Je kogels raken snel op, je melee wapens breken en je raakt gewond, dus binnen de kortste keren zit je vast in een horde van zombies waar je niet meer uitkomt, Game Over dus.

Het is belangrijk dat je in dit spel je tijd neemt en opzoek gaat naar voorraden als het dag is. Dit komt doordat de zombies overdag sloom zijn en ze je lastiger kunnen pakken. Maak hier vooral gebruik van, want in de avond worden de zombies sneller en hebben er veel meer zombies zin in je brein.

Het is een heel fijn systeem, omdat hierdoor het spel meer diepgang krijgt. Er zijn zoveel dingen waar je rekening moet houden: heb je genoeg eten, benzine, wapens, kogels enzovoorts. Dat maakt het spel heel wat meer dan gewoon een simpel hack and slash  spel.

Samen sta je sterk!

De co-op multiplayerstand  in de game is een van de hoogtepunten voor mij. Samen met een vriend op de bank of in de trein de zombie Apocalyps overleven is veel leuker dan afhankelijk zijn van een computer die achter je aan loopt. De tweede speler zal namelijk de besturing van je gerekruteerde bondgenoot op zich nemen en kan bijna alles wat speler één ook kan. De multiplayer voelt op sommige aspecten echter wat rommelig aan. Als je samen in een gebouw bent en speler één wil van kamer wisselen, volgt het spel het scherm van speler één. Hierdoor ontstaat dus een vervelende situatie voor speler twee. Verder vond ik multiplayer heel amuserend en zou het ook aanraden om dit spel met een vriend te spelen, want een zombie roadtrip beleef je natuurlijk het liefst met een bekende.

Veel diverse gamemodi

Kunnen je vrienden niet zo goed gamen, of gamen ze helemaal niet? Geen probleem! Je kunt zo een karakter maken die op een vriend of kennis van je lijkt, en hem of haar toevoegen aan het spel in de spelmodus ‘’Familiar Characters Mode’’. Deze modus vond ik leuk omdat de overlevenden die je af en toe tegenkomt, mensen zijn die je zelf hebt gemaakt. Dit zorgt voor grappige beelden, bijvoorbeeld je oma die met een shotgun zombies aan het bestrijden is. Daarnaast is er een ‘’Familiar EX Mode’’ waarbij de kans dus nog groter is dat je een oude-bekende tegenkomt tijdens je roadtrip.

Daarnaast is er nog een ‘’Rare Characters Mode’’, waarmee je een grotere kans hebt om een zeldzaam personage met unieke eigenschappen te ontmoeten tijdens je reis en een andere modus genaamd ‘’Rare EX’’, waarbij de kans nog groter is om een speciaal personage tegen te komen. Deze personages zijn gebaseerd op bekende gezichten uit pop culture, zoals een anime girl of Nimbus Ordeal, gebaseerd op Cloud Strife uit Final Fantasy. Dit vond ik persoonlijk een hele leuke toevoeging. Deze speciale personages hebben ook elk een eigen speciale eigenschap, wat het vinden van speciale karakters nog leuker maakt. Deze modus verlaagt ook de moeilijkheidsgraad van het spel een beetje, wat ik wel fijn vond omdat Death Road to Canada zeker geen makkelijk spel is.

Alsof dit nog niet genoeg was, bevat het spel nog veel andere spelmodi. Zoals de ‘’Short Trip to Heck Mode’’ waarbij de roadtrip een stuk korter is en je dus minder tijd hebt om je voor de eindbaas voor te bereiden. Deze modus vond ik fijn omdat de normale roadtrip best lang is en hoe langer het duurt, hoe groter de kans dat je voorraden opraken. Dit is het geval in weer een andere modus genaamd ‘’Long Winding Road Mode’’, waarbij je roadtrip dus veel langer duurt.

Dan is er ook nog de ‘’Deadlier Road Mode’’. Dit is de moeilijkere variant van het normale spel, en biedt een grotere uitdaging met meer zombies, agressievere bandieten en een moeilijk te vinden voorraad. Wil je het nog wat moeilijker? Probeer dan de ‘’Marathon Mode’’, waarbij je dubbel zoveel zombies hebt en je de roadtrip 30 in-game dagen moet overleven.

Na het proberen en uitspelen van al deze gamemodi was het nog niet voorbij, want er stond een geheime modus genaamd ‘’K.E.P.A mode’’ op me te wachten. Hierbij speel je een speciaal karakter die na één aanval al dood is. Daarnaast zijn de zombies ook nog eens verdubbeld en agressiever dan in het normale spel en is de kans groter dat je door bandieten wordt aangevallen. Deze modus was zeker een leuke toevoeging en het voelde ook echt als een overwinning als je deze bijzonder moeilijke game-modus eindelijk behaald.

Conclusie

Death Road to Canada is een geweldige titel met steeds nieuwe ervaringen. Samen met de vele spelmodi en functies en de (soms overweldigende) moeilijkheidsgraad, ben je vele uren zoet met dit spel. Naast een paar kleine minpunten, zoals de besturing en de manier waarop je wordt afgestraft als je een verkeerde keuze maakt, vind ik toch dat de game een geweldige ervaring is met een geweldige soundtrack. Voor de prijs die je betaalt is het zeker een goeie besteding. Dus zoek je een goeie zombie survival game die je samen met je vrienden of kennissen kunt spelen voor op de Switch? Dan zou ik Death Road to Canada ten zeerste aanraden!

+ Veel diverse gamemodi
+ Pixelgraphics zijn prachtig
+ Spel heeft genoeg diepgang

– Besturing voelde soms stroef aan
– De keuzes tijdens de roadtrip zijn soms onduidelijk en straffen soms de speler te veel.

Cijfer: 7,0

 

Joey

Heyhey! Ben een 20 jarige jongen genaamd Joey, ben heel creatief ingesteld, hou van tekeningen en volg een studie voor ICT Programmeren aan het HBO. Naast het schrijven bij DailyNintendo sta ik ook nog bekend als PandyBearArt (www.instagram.com/PandyBearArt). Verder hou ik van gamen, anime en het horror genre. Hoe darker hoe beter!.

Geef een reactie