[REVIEW] Owlboy

Als een uil door de lucht zweven op zoek naar avontuur? Dit kan in Owlboy, waarin je als de jonge uil Otus speelt die zijn thuis moet beschermen tegen slechte piraten. Benieuwd of deze game, die voor tien jaar in ontwikkeling is geweest, een hoogvlieger is, of ten aarde neerstort? Dat is te lezen in deze review!

Owlboy is een prachtige single player pixel-platformer ontwikkeld door D-Pad Studio. Het spel zag origineel het daglicht op 1 november 2016, toen het op pc werd uitgegeven. Sindsdien heeft de game veel lovende scores en reacties ontvangen. Owlboy is dit jaar op 13 februari uitgekomen op de Nintendo Switch, Xbox One en PlayStation 4. Een fysieke versie verschijnt later dit jaar.

Verhaal

De wereld van Owlboy speelt zich af op ontelbaar veel prachtige eilanden die in de lucht zweven. In die wereld leeft Otus, een jonge uil die zo verlegen is dat hij geen woord tegen iemand uit. Hij leeft vlak naast een klein, rustig dorpje genaamd Vellie, waar zijn beste vriend woont: Geddy. Het verhaal begint bij Otus, die heerlijk ligt te dutten. Nadat Otus wakker wordt gemaakt door zijn leraar genaamd Asio krijgt hij de taak om die nacht de wacht in Vellie te houden. Dit gaat fout! Die nacht komen Otus en Geddy een schimmig figuur tegen die al een tijdje voor overlast zorgt in het dorp. Ze achtervolgen dit figuur en komen zo vast te zitten in de ruïnes van een verlaten tempel. De lastpak ontsnapt van Otus en Geddy, maar niet alles is verloren! Onze helden vinden in de tempel een vreemd relikwie, dat ze de mogelijkheid geeft om Geddy naar Otus toe te laten teleporteren. Meer over dit later. Als Otus en Geddy dan eindelijk uit de tempel zijn ontsnapt, blijkt dat Vellie wordt aangevallen door de beruchte luchtpiraten! De commotie die het vreemde figuur veroorzaakte, was alleen maar bedoeld om Otus en Geddy af te leiden. Met behulp van Asio lukt het om de piraten voorgoed weg te jagen uit Vellie, althans dat hopen ze. De rest van het verhaal zit vol onverwachte wendingen en heftige gebeurtenissen. Het lukt de game dan ook zeer goed om de speler mee te laten leven met de personages in het spel. Door het spel heen ervaar je vreugde, verdriet, schuld en uiteindelijk een gevoel van vervulling.

Graphics en muziek

De game is prachtig om te zien en is met zijn pixel-graphics een mooie knipoog naar het verleden. Of je nou door de groenste bossen, donkerste grotten of koudste sneeuwlandschappen vliegt, alles wordt vergezeld met goede muziek die de gehele atmosfeer van de game fantastisch op de speler overbrengt. Verder hebben de personages zeer gedetailleerde animaties en hilarische gezichtsuitdrukkingen dat het spel zo veel meer charme geeft.

Gerelateerde afbeelding

Gameplay

De gameplay in Owlboy is constant vernieuwend en verveelt nooit. Het is over het algemeen een platformer waar je puzzels in oplost, maar het is altijd anders. Je vliegt heel erg veel met Otus, maar gelukkig voelt dat ook zeer soepel en fijn aan. Helaas, omdat alles zo vloeiend en zweverig bestuurt, kan het soms frustratie opwekken wanneer je meerdere precieze sprongen achter elkaar wilt maken op kleine platforms en er simpelweg vanaf kukelt als je de joystick een klein tikje geeft. De game maakt gebruik van een soort ‘buddy-systeem’ waarmee je als Otus iemand kan dragen en zo samen in de lucht puzzels oplost of monsters verslaat. Ook kan je je ‘buddies’ naar je toe teleporteren. Dit principe wordt in de hele game toegepast. Otus kan bijvoorbeeld Geddy oppakken, vervolgens kan Geddy op vijanden schieten met zijn geweer, terwijl Otus obstakels ontwijk zoals vliegende rotsblokken of puntige stekels. Door het spel heen kom je enkele unieke karakters tegen met ieder speciale vaardigheden die je nodig hebt om je doel te bereiken. Het tijdstip waarop je deze personen tegenkomt is zo goed getimed, dat je je nooit zal vervelen. De game heeft ook enkele dungeons waarin je speciale puzzels moet oplossen en unieke tegenstanders tegenkomt. Soms was ik even de weg kwijt en was een kaart van de dungeon wel fijn geweest, maar dat duurde niet langer dan een minuut of twee. Om veel vijanden te kunnen verslaan moet je de vaardigheden van Otus en zijn vrienden goed kunnen combineren en timen. De gameplay is dus over het algemeen vloeiend, afwisselend en vooral leuk. Technisch gezien is Owlboy best goed. Het spel heeft geen last van frame-drops en in handheldmodus ziet het er ook prachtig uit. Jammer genoeg duurt dit avontuur in de lucht niet zo verschrikkelijk lang. De speeltijd is maar rond de tien uur, terwijl het spel €22,99 kost.

Gerelateerde afbeelding

 Conclusie

Owlboy is grafisch een prachtige game die de speler verwent met schitterende pixel-graphics, soepele animaties met precieze details en mooie, bijpassende muziek. Het speelt heerlijk weg en het zal je absoluut niet vervelen. Ook al is het aan de korte en dure kant en zouden sommige platforms wat breder mogen zijn, is het toch een sterke aanrader voor mensen die fan zijn van platformers en de nieuwerwetse pixelstijl.

+Mooie pixel-graphics
+Goede muziek
+Fijne, soepele besturing voor het vliegen
+Afwisselende en creatieve gameplay
+Meeslepend verhaal
+Goede handheld mode

-Besturing soms té soepel
-Korte duur, relatief hoge prijs

Cijfer: 8,5

Majora's Max

Heeft een Luigi obsessie ;)

3 gedachten over “[REVIEW] Owlboy

  • 23/02/2018 om 19:57
    Permalink

    Zeker een goede en leuke game.
    Het verhaal tegen het einde aan voelt een beetje geforceerd waardoor het eigenlijk te snel eindigt en wat het commentaar van te kort voor de prijs wel rechtvaardigt.
    Al is 10 uur zeker niet kort te noemen (zat zelf op 8uur zonder echt alle extra’s te checken) maar heb er zelf iets van €10 voor gegeven (plus een hoop andere games bij gekregen in een bundel).

    Met 30-50% korting is dit zeker een aanrader.

Geef een reactie