[REVIEW] NBA Playgrounds

Is NBA Playgrounds de NBA Jam van 2017?

Belangrijk: NBA Playgrounds voor de Switch verschilt op het ogenblik met de versies voor andere platformen. Het online gedeelte is namelijk niet werkzaam. Deze zal volgens de ontwikkelaar worden toegevoegd door middel van een patch, maar het is nog steeds niet zeker wanneer dit gaat gebeuren. De game is echter wel al beschikbaar in de eShop, dus willen we het spel toch beoordelen. Als de online functie werkzaam is, dan zullen we de review – en eventueel het cijfer – aanpassen.

Anders dan anders

NBA Playgrounds is dan wel een basketbalgame, maar het volgt niet dezelfde regels. Teams bestaan uit twee spelers en duwen en trekken is nu gewoon toegestaan. Tevens bezitten de atleten over een versterkt atletisch vermogen, waardoor zij heel hoog kunnen springen. Hierdoor zien dunks er ongeloofwaardig, maar wel heel spectaculair uit. Wel moet je rekening houden met het timen van je schot. Laat je op het juiste moment de schietknop los en scoor je, dan krijg je er een extra punt bij. Dat is een leuke toevoeging, maar het is heel erg moeilijk om het perfecte moment te vinden om je knop los te laten. Vooral bij dunks is het gewoon puur geluk als je dit voor elkaar krijgt. Gelukkig zijn de rest van de controls heel erg gemakkelijk te leren en kun je zonder problemen van het spel genieten.

Niet in balans

De gameplay van NBA Playgrounds is snel en leuk, maar is helaas niet helemaal goed in balans. Zo ben je altijd in het nadeel als je basketballers kiest die wat kleiner van stuk zijn. Ieder heeft zo zijn eigen statistieken, maar kleinere spelers kunnen ook veel gemakkelijker omver worden geduwd als zij willen dunken. In de singleplayer is het gebruik van deze kleinere atleten echt een flink nadeel, want dunken met deze atleten is vrijwel onmogelijk, je wordt namelijk constant geblokt. Daar staat weer tegenover dat je op een heel gemakkelijke manier driepunters kunt scoren. Heb je eenmaal door wanneer je ongeveer de schietknop moet loslaten dan kun je in veel van de wedstrijden heel gemakkelijk scoren door simpelweg naar de driepuntlijn te lopen en hiervoor schieten. Alleen tijdens de finale van een toernooi kun je dit trucje niet gebruiken, want dan wordt er wel goed verdedigd.

Buiten dat lijkt de CPU op sommige momenten ook heel erg vals te spelen. Als de computer achter staat dan weet het team opeens alles te raken met perfecte worpen, wat dus weer een extra punt oplevert. Ook ballen die jij afpakt worden dan meteen weer door de tegenstander afgepakt. Hopelijk wordt de balans dan ook met een update aangepakt. Wat wel goed werkt zijn de power-ups. Deze krijg je als je veel dunks en speciale bewegingen maakt. Zo kan je voor bepaalde tijd dubbele punten krijgen of ongelimiteerd harder lopen. Dit kan er voor zorgen dat een grote achterstand weggewerkt kan worden

De keuze is niet al te reuze

Als je een gamer bent die graag alleen speelt, dan is je keuze vrij beperkt wat je kunt doen. Er is een Exhibition Mode – waarbij je ook lokaal tegen een vriend of vriendin kan spelen –, waarbij je een losse wedstrijd speelt en er is Tournament. Hierbij moet je verschillende toernooien spelen en kun je extra velden ontgrendelen. Deze modus is niet heel erg groot dus je bent er vrij snel doorheen. De gameplay is vrij simpel en dat is goed te behappen als je de game voor kortere tijden speelt. Heb je eenmaal een aantal wedstrijden gespeeld en zijn alle toernooien afgewerkt, dan wordt het toch wat eentoniger. De gameplay is simpelweg niet sterk genoeg om de speler dan nog meerdere uren te boeien. Hier kan de online functie uitkomst op bieden, maar zoals je weet is deze nog niet beschikbaar. Deze wordt met een patch toegevoegd en hopelijk wordt dan ook de laadtijden aangepakt. Deze zijn namelijk wat aan de lange kant.

Ultimate Team

Om de speler te verleiden om de game te blijven spelen is er gebruik gemaakt van het Ultimate Team-principe. Door op te levelen kun je pakketjes met kaarten kopen, die je random extra spelers geven. Vele sportgames maken hier gebruik van, maar in NBA Playgrounds zijn hier geen microtransacties aan verbonden. Je moet de verschillende kaarten dus echt vrijspelen door op te levelen, want je kunt ze niet kopen. Kaartjes die je dubbel hebt zorgen voor XP voor desbetreffende speler. Want ja, ook de spelers zelf kun je oplevelen en zo krijgen ze meer speciale bewegingen. Dit principe is heel leuk, maar het zorgt er ook voor dat je soms heel erg lang moet wachten totdat je kunt spelen met je favoriete team of spelers. Als je de game opstart worden er maar een paar atleten ontgrendeld, dus de kans is groot dat de personages waar jij mee wil spelen er niet bij zitten.

Ook al is het ‘Ultimate Team-systeem’ een leuke toevoeging waardoor je de game toch blijft spelen, het kan niet verbloemen dat de game bij lange speelsessies aan kracht verliest. Het is ideaal om even een paar wedstrijdjes te spelen, maar het kan je niet uren achter elkaar boeien. Er zijn wel heel veel spelers die je kunt ontgrendelen, maar ze verschillen in principe weinig van elkaar. Hoe je het dus ook wendt of keert: elke wedstrijd blijft hetzelfde, welke atleet je ook kiest. De meest ideale manier om NBA Playgrounds nu te spelen is om samen met een vriend op dezelfde console te spelen. Hier zal je de meeste uren halen uit de game, aangezien hier de onbalans van de gameplay – buiten het gebruik van kleinere spelers – niet aanwezig is.

Karikaturen

Waar de basketballers gelukkig wel in verschillen is hun grafische presentatie. Het zijn karikaturen van de echte atleten en dat past niet alleen goed bij de game, het ziet er ook nog best aardig uit. De verschillende dunks zien er spectaculair uit en de game loopt ook heerlijk soepel. De wedstrijden worden voorzien van aardige deuntjes en het commentaar kan als redelijk bestempeld kan worden. Er wordt goed gereageerd op de actie en soms zijn de teksten best grappig, alleen vallen ze op den duur in herhaling. Net zoals de game dat zelf ook doet.

Conclusie

NBA Playgrounds is een leuke arcade basketbalgame, die moeite heeft om de speler voor lange aaneengesloten tijd te boeien. Tevens is de gameplay in singleplayer niet helemaal goed in balans, waardoor het soms wat oneerlijk aanvoelt en kleinere spelers zijn sowieso altijd in het nadeel. Toch is de gameplay zelf best leuk en het sparen van kaartjes heeft een positieve invloed op de game. Je wil uiteindelijk toch je favoriete speler vrijspelen. Er zijn helaas weinig modi aanwezig, waardoor op den duur de lol er wel van af gaat. De online-optie kan zeker de levensduur verlengen en een goede toevoeging zijn voor de game, maar die is helaas nog niet aanwezig.

+ Leuke gameplay
+ Veel basketballers aanwezig
+ Ultimate Team-principe heeft positieve werking
+ Lage instapdrempel
+ Twee spelers-modus komt het beste uit de bus

– Kan lang duren voordat je je favoriete speler hebt vrijgespeeld
– Wordt bij lange speelsessie wel wat eentonig
– Laadtijden wat aan de lange kant
– Gameplay in singleplayer niet helemaal goed in balans

Voorlopig cijfer: 6,0

Profielfoto van Patrick

Patrick

Ik ben opgegroeid met Nintendo en daarom blijft dit merk speciaal voor mij. Dit komt natuurlijk ook door de games die zij bieden die toch net iets anders brengen dan die van de concurrent.

4 gedachten over “[REVIEW] NBA Playgrounds

  • Profielfoto van Stan Reesink
    14/05/2017 om 07:58
    Permalink

    Oh het is zo’n game waar de computer zó érg gaat valspelen als die achter staat. Dat vind ik echt verschrikkelijke games. Ik had ooit zo’n heel simpel spelletje waarbij als de computer achter staat een heleboel zetten gaat doen. Sinds dien ben ik er helemaal klaar mee en dat is al een reden waarom NBA playgrounds geen game voor mij zal zijn.

  • Profielfoto van Alfons
    15/05/2017 om 00:17
    Permalink

    Ongeacht het cijfer zal ik het best oppakken. Als de online modus erbij komt, zal het wel vermakelijker zijn. Dit soort basketbal game vind ik altijd wel leuk om te doen. Ook kijk ik uit naar NBA 2k18, al zal deze bij mij meer in de smaak vallen.

Geef een reactie